ŞEKERİN HAYATIMIZDAKİ YERİ VE TÜRK ŞEKER SANAYİİ


İnsanların beslenme alışkanlıklarının içerisinde tatlıya ayrı bir yer ayırmaları nedeni ile önemli bir gıda maddesi olan şeker, şeker pancarı ve şeker kamışı olmak üzere 2 farklı hammaddeden elde edilmektedir. Ayrıca son yıllarda nişastadan elde edilen nişasta bazlı şekerler (NBŞ) de şeker tanımı içinde yer almaya başlamıştır. Kamış şekerine göre daha pahalıya üretilmekle birlikte, pancar şekeri; gelişmiş ülkelerin, gıda güvencesi, üretici geliri ve tarımsal ekonomi politikaları, az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerin ise, öncelikle gıda güvencesi politikaları ve tarımsal yapıları açısından tarihsel gelişim içerisinde ayrı bir yere sahip olmuş, stratejik ürün olarak korunmuş ve desteklenmiştir. Ülkemizde Şeker Fabrikası kurulması amacı ile ilk ciddi teşebbüs, Cumhuriyet dönemi ile beraber, Mustafa Kemal ATATÜRK’ün önderliğinde, Uşak'lı Molla Ömeroğlu Nuri (Şeker) adında bir çiftçi tarafından başlatılmış, 6 Aralık 1925 tarihinde Uşak Şeker Fabrikası’nın temeli atılmıştır. İlk Türk Şekeri ise, 26 Kasım 1926 tarihinde işletmeye açılan Alpullu Şeker Fabrikası tarafından üretılmiştir. Bu tarihten sonra Türkiye adeta bir pancar cennetine dönüştürülmüştür. Pancar, vatanın dört bir köşesinde, vazgeçilmez bir şekilde ürün desenindeki yerini almıştır. Türkiye’de halen; 22’si kamuya, 3’ü Özelleştirme İdaresi’ne, 6’sı Pankobirlik’e, 2 tanesi özel sektöre ait olan toplam 33 adet şeker fabrikası mevcuttur. Şeker fabrikalarının toplam kurulu günlük pancar işleme kapasitesi 2,5 milyon ton civarındadır. Bunların dışında Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. (Türkşeker) bünyesinde;
5 adet makine fabrikası,
1 adet Elektromekanik Aygıtlar Fabrikası,
1 adet Tohum İşleme Fabrikası,
1 adet Şeker Enstitüsü,
4 adet alkol fabrikası,
2 adet tarımsal işletme
bulunmaktadır.